Evet...
Hiçbir şeyin sebepsiz olmadığını,
Bahşedilen ruhun,
Vücuda sirayet ettiği bu dünyada,
Sebebinin ne olduğunu anladım.

Sırtımı yaslayacak bir duvarın olmadığını,
Rabbi idrak edince
Teslimiyet meyvesini tatmaya başladım.

Gülüşünün sebebi neydi bilemesem de
Saçının teline toz konduramasam da
Sana dokunmaya kıyamasam da
En güzel hisleri sen de tattım ben.

Hayatta her şeyin olabileceğini,
Yaşamımın kendisine baktıkça
Belki bir ders belki de bir not alırcasına
Geçmişim ve yaşadığım anı,
Bir araya getirdiğimde anladım.

Geçmişi silemeyen,
Geçmişin sadece bir ders aracı olduğunu bilmeyen,
Geçmişi düşünerek geleceği yok saymanın,
Fıtrat-ı insana ters olduğunu,
Göklerden selam gönderen aydan öğrendim ben.

Hayatta acı yaşayan bir tek ben miyim?
Acıların kimde ne kadar olduğunu,
Bilebilir misiniz ki acımasızca yaşayanlar?

Acılardan kurtulmak için
Nasibi ve şükrü tercih etmek yerine,
İçmek mi gerekir delicesine?
Yoksa sarmalayacak bir kalbe tutunmak mı?
Dertlere derman olacak şekilde.

Hasret dalgaları yüzüme acımasızca çarparken
Demir atmış gemileri seyre dalarken
Yaşantımı ve yaşamımı sorgularken
Gönlümdeki deftere ismini haykırırken
Öylece oturmuşum kendime,
Issız ve sebepsiz bir şekilde...