Kendilerince güya birileri
Beni çözdüğünü sananlar oldu.
Yanılıyorlar.

Oysa ben,
En çok sustuğum yerde
Kendimi yeniden programlıyorum ve yeniden yazıyordum.

Ne zaman bir araya gelsek
Gözlerime bakıyorlar...
Beni tanıdıklarını, anladıklarını sanıyorlar.

Ben gözlerimi kimseden kaçırmadım.
Kaçırmıyorum.
Sadece sustum.

Hayatımda tek bir şey değişti.
Onunda adını koymadım.
Kim fark etti,
Hiç görmedim.

Sadece ben sustum...
Gerisini
Herkes
Kendi sessizliğiyle tamamladı.

Beni gürültüde aradılar, bulamadılar.
Çünkü ben fırtınadan sonra gelen sükunettim.
Bağırmadım, ispat etmedim, anlatmadım.
Anlayana sivrisinek saz,
Anlamayana davul zurna az.

Ben artık kendimi kimseye tercüme etmiyorum.
Yoruldum.
Ya anlarsın gözümden,
Ya da hiç anlamazsın.
Benim için fark etmez.

Çünkü ben sustukça büyüdüm.
Sustukça anlaşıldım.
Sustukça...
kendim oldum.

Dinçer Dayı