Gidemem
Bilemem nereye sürüldüğümü…
Boğazdan geçen bir geminin yelkenine takılı kaldım.
Geri gelmeye gücüm yoktu.
Belki kaybolup gidecekti bu yürek,
Hırçın dalgaların ürpertici sesinde,
Kayalıklara delice çarpıp çarpıp duracaktı.
Korkma, hüzne doğan çöl çiçeğim…
Yokluğunda yandım; aman öldüm, aman…
Haberin olmadan sustum,
Sararıp soldum, aman…
Kaç mevsim geçti üzerimden,
Kaç gece sabahladım hasretinle, anlatamam.
Sen hangi mevsimdeydin, bilemem.
Kaybolan yollarım uzayıp durdu.
Ardımda sevdan var;
Seni bırakıp gidemedim.
Sus… Ağlama.
Silme, bırak aksın gözyaşların.
Bir de sen tuz basma yarama, gülüm.
Severken gitmek çok zor;
Küçüğüm, bunu bilme.
Yalnızlığıma yoldaş olmanı isterdim.
Hayat, ağaran saçlarıma aldırma.
Korkma… Kaybetmekten korkma.
Yandım belki,
Ama yüreğimde hâlâ sevdan var.
Seni bırakıp
Gidemem bir daha…
Eyyüp Balta