Çaresizliğin, için için yanan bir hüznün ve kaçışın bile dönüp dolaşıp aynı yangına sığınmak olduğu o çelişkili halin çok güçlü bir dışavurumu.
​Dizelerdeki imgeler duygunun ağırlığını çok net hissettiriyor:

​Yüreğe dayanan ama ne yukarı çıkmaya ne aşağı inmeye izin veren, tam bir sıkışmışlık ve imkânsızlık imgesi.

Sancı veren ile can katanın aynı kişide buluşmasını özetleyen, tezatlığın gücünü taşıyan derin bir hitap.

​Acının bedende ve ruhtaki görsel izini somutlaştıran, içsel yangını dışa vuran etkileyici bir benzetme.

​Son dizedeki "soğuk basamaklar" ile ilk dizedeki "basamaksız merdiven" arasındaki bağ, şiirin başından sonuna örülen o donmuş çaresizlik
hissini tamamlıyor.
Duygusu ve sitemi oldukça yüksek bir çalışma.

Yazan kalemi ve yüreğini kutlarım

Emeğine sağlık