Desen ki;
Hayatı özetle.
Çok değil, sadece iki kelime:
Geldik... Gidiyoruz...

İşte bütün mesele bu.
Bir sabah gözlerimizi açıyoruz,
Adını bilmediğimiz umutlarla başlıyoruz hayata.
Kimi zaman gülerek, kimi zaman ağlayarak,
Ama her gün biraz daha öğrenerek büyüyoruz.
Seviyoruz...
Kırılıyoruz...
Affediyoruz bazen, bazen de affedemiyoruz.
Hayaller kuruyor, yarınlara umut bağlıyoruz.
Sonra anlıyoruz ki,
Ne zaman bizim oluyor
Ne de insanlar sonsuza kadar yanımızda kalıyor.
Mevsimler değişiyor,
Saçlara aklar düşüyor,
Çocukluk hatıra oluyor,
Gençlik bir rüzgâr gibi geçip gidiyor.
Elimizde kalan ise,
Sevdiklerimize bıraktığımız güzel izler oluyor.
Dün için üzülmenin,
Yarın için kaygılanmanın,
Bugünü yaşamaya engel olduğunu fark ediyor insan.
Çünkü ömür,
Takvim yapraklarından değil,
Kalbe dokunan anlardan ibaret.
Sonunda herkes aynı gerçeğin önünde duruyor.
Ne makam kalıyor,
Ne servet,
Ne de gurur...
Geriye sadece iyilikler, güzel sözler ve temiz bir kalp kalıyor.
Özetle...
Hayat uzun sandığımız kısa bir yolculuk.
Bir nefes kadar yakın,
Bir rüya kadar geçici.
Geldik...
Bir iz bırakmak için.
Gidiyoruz...
Funda Yılmaz💫