Omuzda taşınmaz yükü bu devrin,
Tamamlansın hele faslı bu cebrin.
Taşacak elbet o bardağı sabrın,
Şu iş bitsin neticede görürsün.

​Geceye sığmayan ahı bu kalbin,
Yıkılmaz sanırdın o mağrur bendin.
Yakında anlarsın kimdi yendiğin,
Şu iş bitsin gün gelince görürsün.

​Gönül yorgun düştü yolda yürürken,
Hesaplar kapıda tek tek dururken.
Zamanın o çarkı terse dönerken,
Şu iş bitsin sen o zaman görürsün.

​Haksızlık yükünü taşımaz bu sırt,
Eğilmez başımız, yırtılsa da şart.
Masadan çekilir çekilince kart,
Şu iş bitsin kim haklıymış görürsün.

​Sessizlik sanma ki boyun eğiştir,
Sabrın sonu elbet bir direniştir.
Karanlık geceden sonra güneştir,
Şu iş bitsin şafak söker görürsün.

​Çile çemberinden geçtik birer bir,
Sorulur elbette her bir teessür.
Son söze hükmeden o son takdirdir,
Şu iş bitsin defter kapanır görürsün.