Karşımda duruşun öyle bir vakar,
O mağrur bakışın yüreği yakar.
Gözünün değdiği her kuytu yere,
Sevdanın sel gibi coşkusu akar.

Saçından yayılır taze bir bahar,
Kokunla silinir içimdeki efkar.
Gönlümün bağına sen adım atsan,
Erir dağlarımdan o bembeyaz kar.

Ardından bir yağmur kokusu gelir,
Esintisi içimde buzları eritir.
Seninle yazılan her güzel dize,
Ömürlük dertleri bir anda siler.

Ulaşmak imkansız, uzaksın Leyla,
Başıma gelen en asil bela.
O gururlu susuş, o mağrur eda,
Dudaktan dökülen son bir elveda.

O mağrur gözlerde kaybolup gitmek,
Kelimeler yorgun, heceler dilsiz.
Bırakır ruhumu derin ve çaresiz,
Bu koca dünyada kalmışım sensiz.

Aşkının elinde bu can mülteci, hür,
Yüreğe vuruldu sönmez bir mühür.
Ne rüzgarlar esti, ne yıllar geçti,
Sevgin bu gönlüme ebedi ömür.

Tamer KARAKAŞ / KASTAMONU
22 Temmuz 2026