TOHDUR BEĞ / 3

Dünyanın şeleği bindi sırtıma
Ağır gelir bazı bazı tohdur beğ
Az elleham tesir etmez derdime
Verdiğin ilacın dozu tohdur beğ

Ne yapsam neylesem ağrım dinmiyor
Zalım felek hiç hampamdan enmiyor
Garip başa talih guşu gonmuyor
Yitirdim baharı yazı tohdur beğ

Ehdiyarlık yakın gençlik çok ırak
Can suyum çekildi iklimim gurak
Rampayı, bayırı, yörebi bırak
Yörüyemez oldum düzü tohdur beğ

Yürek yangın yeri harlayıp durur
Yellendikçe öfkem parlayıp durur
Bu ataş kalbimi darlayıp durur
Küllenir mi yokluk közü tohdur beğ

Bir melhem yaz yaralarım gavuşsun
Gam gasavet yüreğimden savuşsun
Kırık kalbim hayat ile savaşsın
Dinsin içerimde sızı tohdur beğ

Tedavi etmekse beni niyetin
Faydası yok otamadı diyetin
Vallah billah benim için hayatın
Galmadı dadıyla duzu tohdur beğ

Otuz yıl çalışdım emekli oldum
Güya hürriyeti elime aldım
Açlık sınırının altında galdım
Dutuşdu sînemin özü tohdur beğ

Aaşam bazarında boş galır filem
Yoosulluh yüzünden dolmuyor çilem
Aş ekmek bekliyor benden ailem
Egmek davşan ben de tazı tohdur beğ

Tadilat ilâzım çatımız ahar
Bir bölük horanta gözüme bahar
Zenginin evinde et, balık kohar
Perişan ettiler bizi tohdur beğ

Avrat entarilik ısmarıç etti
Metresin duyunca irengim attı
Şekerim fırladı, migrenim duttu
Aha da avradın yüzü tohdur beğ

Gaynımın verdiği bir çıta balı
Borcuna garşılık verir bu deli
Gıredi gartımın limiti dolu
Temin ederim ki sizi tohdur beğ

Nurgül KAYNAR YÜCE / K. MARAŞ

Şelek: sırtta taşınan yük
Elleham: Sanki, galiba, herhalde, sanırım
Hampa: omuz, sırt
Yörep: yokuş
Melhem: merhem
Otama: Tedavi etme, iyileştirme
Horanta: Aile, aile bireylerinin tamamı
Avrat: Hanım, kadın
İreng: renk