0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
53
Okunma
ısrarın ve iknanın kabul görmediği
ağaçların gölge vermediği
uykuların düşleri yuttuğu
ve kervanların göçmediği bir yer biliyorum
iklimler savurur bizi
gece elleriyle yıldız dağıtırken
kuyular ruhları içlerine çağırırken
büyük girdaplar arasında
suları yudumlarken
aklıma kim olamadığım gelir
eğrildiğim hikayelerde
yüzümü görecek bir nehir kenarı ararım
dönülemeyen yanlışlardan
ciğerlerime son kez çekmek isterim bu hayatı
bir bulut olmak isterim ve ondan hiç ayrılmayan bir yağmur tanesi
sanki bir kuşun göğüs kafesindeyim
beni haykırır durur
korkarım sabahları tekrar uyanacağım diye
oysa derin bir uyku ölümün en acısız halidir
en acısız ölüm erken ölümdür zaten bu böyledir
kelebekler kuşlar kadar acı çekmez
ve avcılar kimsesiz ağaçlara ok atmaz
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
