5
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Yalnızlık çaldı kapımı,
sessizce içeri girdi, tereddütsüz.
İçim ürperdi bir an,
kalbim hâlâ öksüz.
Kanadı kırık pencerem,
çırpınıyor düşlerime, umutlarıma.
Hepsi bir köşeye buruşturulup atılmış;
kırışık, sahipsiz, ütüsüz.
Dört duvar şahidimdi,
ama sustu; kaldı hükümsüz.
Sanki suçlu benmişim gibi,
hatıralar benliğime kelepçe vurdu.
Kader geçti karşıma,
bir cellat kadar acımasız, yüzsüz.
Elimde kırık dökük bir silah vardı...
Namlusunda öfke, kontrolsüz.
İçimde kopan isyan, sansürsüz.
Hesabı sorulmayan yıllar, geri dönüşsüz.
Hâlâ elimde kırık dökük bir silah...
Ama o da şarjörsüz.
Erdin Şallıel
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.