heidinin arkadası klara vardı bir de

uyandır bizi heidi

sen ki keçilerin peşinde koşan yalın ayak bir çocuktun
dağların kokusuyla, o saf neşeyle avundun
ekmeğin sade, dünyan berraktı, oradaydı yurdun
herkesin sığınacağı son kaleydi o masumiyet

ama söyle heidi, çok mu doğruydu sendeki o cennet?
dağlar ve bulutlar, koca bir şehri örtenbu meziyet
yoksa tekerlekli sandalyede oturan klara mıydı
bu yalanlar uykusuna tek şahit?
sahi bu yaşananların hepsi gerçek miydi.
Oysa ki;
gerçekte olan
herkes bir masalın arkasına saklanmış gayri
biz hangi gerçeğe uyanalım şimdi?
......TURABOĞLU

Mesela heidiye baktığımızda..
hayata öfkeli Büyükbaba'nın o herşeyden soyutlanmış hayatı aslında bir huzur yuvası mı, yoksa dünyadan bir kaçış mı? idi.
yada
Yürüyemeyen zengin şehirli kız Klara, aslında dağlardaki o "mutluluk oyununun" ortasında her şeyi sessizce izleyen, gerçeği gören tek kişi olabilir mi? ydi

Şiirin o sorgulayıcı rituelinden ayrılmadan birbirine zincirle bağlı aksini kaybetmeden Heidi ile finallenen şiirin affınıza binanen devamına düştü yorumum.. heidinin etrafında bulunan figürler ve yaşam döngüsüne..

Yazan kaleminize yüreğinize sağlık
Selam ile saygılarımla.