0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
16
Okunma
Zamanımın kıyısından yelken açtım,
Ufukların ötesindeki masal adasına;
Kendine yolcu, kendi sakinine doğru,
Dalgaların vurduğu dünyamın özüne.
Anın içinde, belki de ondan da yakın;
Nefesimle iz bıraktığım sisler içinde;
Döndüm pusulamın tam merkezinde,
Kendimden şaşınca içimde yol açıldı.
Gölgem yoldaş, zamanım bana sandal;
Vardım karaya, meğer yüküm benmiş.
Adımı unuttum, içimdeki seni buldum.
Nice yolların sonu varır nokta-i kübrâya;
Özüme doğru, özüme; o, saklı içimde.
Âşıklar devran eder kalbin gölgesinde;
Yelken kırıldı serde, ne yol kaldı geride;
Nokta kaldı yalnız, o da döndü sekine.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
