0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
124
Okunma
İnsan bazen ne kadar ilerlediğini sansa da en küçük anı özlemi ve hasreti getirir. İnsan o zaman sorgular bunca zaman ileri mi geri mi gittiğini. Hangi halinin daha iyi olduğunu anlamaya çalışır. Bu şiirde bir sorgulama halidir. Aşkı, hatalarını ve geçmişi sorgulayan birinin zihin akışı.
Kıskanır oldum birini
Değersiz, tembelin tekini
Kıskanır oldum birini
Yoksun, bilgisizin tekini
Kıskanır oldum birini
Kıskanır oldum kendimi
Sana sahip olan beni
Senden başkası olmayan beni
Ne zaman değerli oldu noksanlarım
Ne zaman kıskanılır oldu hatalarım
Ah, neyim fazla senden neyim
Senin bir onun var benim yok
Kör olan ben miyim yoksa o mu
Sağır olan sen misin yoksa o mu
O nasıl göremiyor benim göremediğimi
O nasıl duyamıyor senin söyleyemediklerini
Noksan olan biz miyiz yoksa o mu
Onu kaybeden sen mi daha suçlusun
Yoksa onu hiç olmamış ben mi
Sana sorsam suçluyu giden dersin
Oysa sen bilmezsin ki
Tek suçlu olan aşk, tek noksan olan aşıktır
Ah, o giden ne suçlu ne de noksandır
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
