0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
32
Okunma
Sevişin benziyordu adeta ay ışığına,
Varılmaz sanıyordum o günün ışığına.
Çektiğin o perdeleri ne zaman açacaksın?
Söyle, o maskenin ardında kim olarak kalacaksın?
Ürkme öyle, bende mahkemeler kurulmaz,
Her ömür bir sızıdır, hesabı sorulmaz.
Hüküm kesmek mi kaldı bu fani dünyaya?
Bak, zaman ikimizi de sürüklüyor rüyaya.
Umutla parlayan o karanlık gözlerin,
İçimde eski bir saati kurardı sözlerin.
Bende derin bir iz bıraktı gidişin,
Karlı bir gecede üstünü örttü her şeyin.
Kurak bir mevsimden sonra gelen tufan gibisin,
Hem sığınılacak liman hem de yıkım gibisin.
Bir saniye öncemi unutturacak bir girdap gibisin.
Bu hayatta bağrımda taşıdığım en ağır azap gibisin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
