Anlamlıydı.

Bu şiirde, insanın bazen kendi hayatına bile yabancılaşabileceğini anlamaya çalıştım. "Sanki herkes ev sahibi de bir benim kiracı" dizesiyle, ait olamama hissi ve dünyada misafir gibi yaşamanın ağırlığını dile getirilmiş. Şiir boyunca kullanılan halk söyleyişleri ve iç konuşma dili, yaşanmışlık duygusunu güçlendirirken umutsuzluğu değil, uzun süredir taşınan bir yükü görünür kılıyor. Son bölümde geçen Lokman Hekim göndermesi ise fiziksel değil, ruhsal yaralara çare arayan bir insanın sessiz yakarışını simgeliyor. Bu dizelerin yazılma amacı, yalnızca kendi iç dünyanı anlatmak değil; benzer duyguları yaşamış herkesin kendinden bir parça bulabileceği samimi bir atmosfer oluşturmak olmuş. Acının, yabancılığın ve çaresizliğin iç içe geçtiği bu şiir, aslında anlaşılma ihtiyacının şiirsel bir ifadesi olmuş abi. Tebrik ederim. Selamlar ve sevgiler