Öyle git.

Senin gidişinle öksüz bu yollar,
Kaderin elinde kırıkdır kollar,
Yaz bahar demeden soldu o dallar,
Bırakıp yâdını yor da öyle git.

​Gözlerin ufkumda bir sönük fener,
Sanki bu dünyadan eksilir hüner,
Bir anlık sükûtla her şey de döner,
Gönlüme alevden kor da öyle git.

​Mevsimler değişti, vaktim daraldı,
İçimde fırtına, ayaz kar kaldı,
Geride ne varsa toz’la yel aldı,
Son bir kez yüzüme vur da öyle git.

​Hangi menzilledir bu uzun yolun,
Söyle kim tutacak o nazik kolun,
Yalanmış bu ömür, yalanmış solun,
Hüznümü başıma kar da öyle git.

​Geçti artık vuslat, kapandı perde,
Düşürdün ismini silinmez derde,
Bir sessiz vedadır gittiğin yerde,
Kalbime bu gamı sor da öyle git.

​Artık ne gün doğar, ne şafak söker,
Hasan’ın bağrına hasretler çöker,
Vakit geldi, gönlüm bu yükü çeker,
Kederi gönlüme sar da öyle git.

Hasan Belek-Akçay
28. 06.2026