Yoldaşım,
gece uzun olabilir,
bunu biliyorum.

Sokak lambalarının altında
yorgun ayakkabılarıyla yürüyen insanlar gördüm,
ekmeğini düşünen işçiler,
çocuklarının yarınını düşünen analar,
ve bir avuç gökyüzünü
bütün dünyaya değişmeyen gençler.

Ama biliyorum:

en karanlık vakitlerde bile
bir yerlerde
bir pencere açılır sabaha.

Bir söz büyür dudaklarda,
bir el uzanır ötekine,
bir umut geçer insandan insana
ateş gibi değil,
ekmek gibi,
su gibi,
hava gibi.

Ve sonra

bir meydan dolar seslerle,
bir nehir çoğalır kollarında,
bir memleket kalkar ayağa
uzun bir uykudan uyanır gibi.

Bak yoldaş,

güzel günler kendiliğinden gelmez.

Onları
birlikte kurar insanlar.

Taş üstüne taş koyarak,
sevdayı çoğaltarak,
korkunun karşısında
insanı savunarak.

Ve dünya,
bir gün,
daha aydınlık bir şarkıya döner.

Hikmet Metin Çavdar
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 00:12:00