(Verse 1)
Kalbi olanın inancı büyük olmaz mı?
O zaman neden hala umutsuzlukla yarışırsın.
Sevmek senin için en büyük erdem değil mi?
O zaman neden bu kadar acımasız bir kılıç oldun?

Tanımlanamayan bir eksiklik değiştirirse yolunu
Kalbin o zamanda gösterir sana doğru yolu
Eğer dikkatli dinlemezsen aslında onu
İşte başladı gene mantığının soğukluğu

(Chorus)
Duy!

Kalbinin derinliklerinden gelen o ses
Doğruyu söylüyor o zaman herkes
Kafamın içindeki bilinmeyen kâbus
Savaşta kayboldu anlamın sonsuzluğu

Korkma!

Bilinmezlikten gelen sisin içinde
Yollar belli aslında gözünle görmesen de
Duydukların seni savaşmaya itse de
Barış artık kendi geçmişinle

(Verse 2)
Geçmiş ya da gelecek değil umurumda
Yolum şimdiden de uzak ama
Kalbimin dediklerini anlayamam anla
Dili bana değil aşina

Kalbi dinlediğimde ise istediği sevgi
O her markette satılır mı bari
Hem Soğuk raflarda tutulan buz misali
Bu dünyanın duygularının yok ki ısısı

(Chorus)
Duy!

Kendini kapatanda olmaz duygusal ısı
İstek olmayınca gelmez ruhun yazı
Zaten sevmiyordun sen aslında bu kışı
Öğren o zaman kalbinin dilini

Korkma!

Yabancı dildeyse ne olmuş ki o sesin tınısı
Öğren o zaman ve o sesi tanı
Hem öğrenememek aslında değil mi
Bilmeyi seven meraklının korkulu rüyası