NAMERDİM..

Madem göçmek dilersin ayrılık ülkesine,
Ardından tek bir kelam edersem yâr namerdim,
Boyun eğdim hicranın, buz tutmuş nefesine
Gözümden akan yaşı silersem yâr namerdim.

Ak düşen saçlarımı, hasret rüzgarı sarsın,
Tel koymasın başımda, birer birer koparsın,
Mademki bu sinede, yanan koca bir narsın,
Külümü yollarına, dökersem yâr namerdim.

Ben de düştüm girdaba, sanma ki içim rahat,
Geceler şahidimdir, yürekte bin bir feryat.
Yerle yekzan eyledi gönül tahtımı hayat,
Kahrını lütuf sayıp, seversem yâr namerdim.

Alın yazısı deyip boyun büktüğüm yerde,
Bir ah fırtınası var, eser en derinlerde,
Ettiğin bunca zulme, sitemim olur perde,
Daha fazla bu nazı, çekersem yâr namerdim.

Vefayı sende bilip, cefayı bana verdin,
Bir ömürlük sevdayı dar ağacına gerdin.
Demek ki bir kök salmak değilmiş senin derdin,
Kuruyan dallarını, öpersem yâr namerdim.

Gidiyorsan durma git, sevdanı da al götür,
Aramızda ne varsa, bir çırpıda tez bitir,
Mevsim zaten kış bana, ister her gün kar getir,
Eğer ki ardından diz, çökersem yâr namerdim.


Hazan Gül’ün ayazda, yapraklar dökük şimdi,
Hep dik duran bu başım, kadere bükük şimdi,
Gönül denilen saray, temelden yıkık şimdi,
Burcuma aşk bayrağı dikersem yâr namerdim.

Hazan Gülü Fatoş.....