Dünyaya Tebriz’in gözüynen baxdım
Gözümde gözleri kalandı Tebriz
Zencan, Urmu, Maku, Erdebil çıxdım
Ağlımı başımdan alandı Tebriz

Hayran hayran baksam biler mi menem
Men senin kölgene sığan kölgenem
Özüme ar sayım sözümnen dönem
Gelbimde sevgisin bilendi Tebriz

Konmasın saçının teline gubar
Gönülde sevgisin, vatanda bahar
Ellerin elimde olsun her seher
Sevdalı hallara gülendi Tebriz

Yaralı sinende uykuya dalsam
Sıladan sılaya haberin alsam
Kınama ne olur uykuna bölsem
Her den bir yadına salandı Tebriz

Iğdır’dan selamlar gönderdim sana
Sesin huzur gurur veriyor cana
Derdini, acını ver Emircan’a
Kim sevmez deyipse yalandı Tebriz
9.6.2026 Emir Şıktaş

Dost kalemler;
Tebriz
Gözüm toprakta kalmış izde kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .
Ahmed Haniyar