Eyy gözelim, melek yüzlüm men seni hey yad eylerem
Gönlümü incitsen canan görmezsem feryad eylerem

Bilmirem bed yürekliler niçin insanı beyenmez?
Sevgisiz canlar nadandı, kamil cahillik eylemez

Anadan doğalı beri didergin düştük yad ele
Umut-varam dağlarımda çiçekler açacak hele

Gamlı yasa batma gülüm gün doğmadan doğar neler
Yaman günlerde geçecek, raks edecek gör seneler

Gül gözelim şuh sesini bülbül eşidip şad olsun
Narahat etsin gülüşün, sevinmeyenler yad olsun

Yaradan gelemin çekip telesmiyip gaş gözüne
Ele-bil bir aydı doğup, Tanrı pay seçip özüne

Şeyda Bülbül kimiyem can özümü bedbaht sayıram
Bülbül’ün gamlı sesi var, mense guru ot, çayıram

Döktüm ahvali şiire, bilsinler şair ne çekip
Hereden bir cefa derip gönül bahcasına ekip

Kerem kimi yan Emircan gel yanmış dostun yoluna
Zalim koparsa gülünü, gıyma sen eller gülüne
8.6.2026 Emir Şıktaş