Sarmaşık dolandım kendi kendime
Düşmana ne gerek, derdim kendime
Düşsem de kalkarım derdim, kendime
Kalksam da tutacak dalımı kırdım

Yol istedim, oldum kendi yolumdan
Mecali yok hayır gelmez kolumdan
Bir bıçak saplandı sanki solumdan
Çeksem de atacak kalbimi kırdım

Bir bitmedi şu geçenler başımdan
Bedenimin farkı yok naaşımdan
Buğulandı gören gözüm yaşımdan
Görsem de bakacak camımı kırdım

Kırık penceremden yolun gözlerim
Ömürde kaybolan yılım özlerim
Birikti içimden, taşar sözlerim
Taşsam da dökecek kalemi kırdım

Âb-ı hayat bulsam, olmaz yararım
Bunca yol yürüdüm, bana zararım
Bırakmak istemem, kendi kararım
Tutsam da saracak kolumu kırdım

Ömürde hatıra sildiğim isim
Dört duvar arası değersiz cisim
Maziden bulanık, karanlık resim
Çizsem de sürecek tuvali kırdım

Cevabı yok herhangi bir sorunun
Beklemezdim geleceğini sonunun
Bana rağmen aşılan her konunun
Aşsam da varacak dizimi kırdım

Budur hâlim, yüküm çoktur gözümde
Zararım yok, temizimdir özümde
Bir umut duyduğum onca sözümde
Duysam da yazacak şevkimi kırdım