Yazdığınız bu güzel şiir, Anadolu'nun irfan geleneğini, gönül sultanlarını ve dervişane bir bakış açısını durnaların kanatlarına yükleyerek çok zarif bir şekilde dile getirmiş.
​Tapduk Emre'den Yunus'a, Mevlana'dan Pir Sultan'a ve Âşık Veysel'e uzanan bu "dost yolu", Türk edebiyatının ve tasavvufi kültürümüzün en kıymetli duraklarını bir rota gibi birbirine bağlıyor. Özellikle "durna" (turna) kuşunun kültürümüzdeki haberci, ulak ve "sadık yâr" anlamlarıyla özdeşleşmesi, şiirinize nostaljik ve manevi bir derinlik katmış.
​Şiirinizdeki şu mısralar, sadece bir yolculuğu değil, aynı zamanda bir gönül arayışını çok naif anlatıyor:
​"Yunus’un diliyle söyleyin haktan,
Kırklar Meclisi’nde durun bir vaktin,"
​Anadolu'nun o kadim topraklarında, "kalplerin bir olması ve kinlerin kalkması" arzusu, bugün bile hepimizin en çok ihtiyaç duyduğu o barışçıl ve sevgi dolu iklimi yansıtıyor.
​Kaleminize ve gönlünüze sağlık. Bu şiir, Anadolu'nun dört bir yanına uçan bir durnanın kanatlarında yükselen samimi bir yakarış ve selamlaşma olmuş.
TEBRİKLER