Gönlümü tahsis ettim hal bilmezin birine
Hasret adlı hançeri bağrıma çaktı gitti
Gözleri bir büyüydü düştüm aşkın sihrine
Yüreğim ortasına bir köz bıraktı gitti

Bahtımın gölgesinde yıllanmış bir şarapken
Gökteki gökkuşağım çölümdeki serapken
Gündüzümde güneşim gecemdeki mehtapken
Yedi kat eller gibi uzaktan baktı gitti

Ziyan oldu huzurum kalmadı ağız tadım
Cam kırığı yollarda yürüdüm adım adım
Hayalle akşam ettim uykusuz sabahladım
Kurduğum hayalleri bir anda yıktı gitti

Kalmadı duvarlarda ne çerçeve ne resim
Ne mekânım bellidir ne evim ne adresim
Feryat figan etsem de duyulmaz artık sesim
Firkatin halkasını boynuma taktı gitti

Varlığımı ararken hiçliğin avucunda
İki damla yaş buldum kirpiğimin ucunda
Yüreğim yara bere gönül aşk orucunda
Yıllarımı zay etti ömrümü yaktı gitti

ŞENTÜRK DURSUN