Adaşım.

Zamanın bağrından esen yel gibi,
Uzaklaşmış insan, özge el gibi.
Hırsın arkasında coşan sel gibi,
Herkes bir tarafa koşar adaşım.

​Kardeşin kardeşe kalmamış hayrı,
Gönüller uzağa düşmüştür ayrı.
Dünyanın çarkından yorulduk gayrı,
Dertler dert üstüne taşar adaşım.

​Ekranda yitirdik gencecik yaşı,
Sanal alem sarmış toprağı, taşı.
Unutmuş insanoğlu ekmeği, aşı,
Yalan bir rüyada yaşar adaşım.

​Kazdağı bağrından şifalar sunar,
Özünü arayan bir dostu anar.
Dünyaya aldanan her canlı kanar,
Ziyandan ziyana düşer adaşım.

​Para pul olmuş her kapı kilidi,
Ararım o eski asil müridi.
Yok oldu dillerin o ak ümidi,
Gönül bu gidişe şaşar adaşım.

​Kul Hasan, kelamın candan özüne,
Gözünü kapama hakkın sözüne,
Nurdan bir köprü kur gönül gözüne,
Sözümüz dillerde taşar adaşım...

Hasan Belek
Akçay