Efe Zeybek destanı

Ege’nin dağları ses verir çağlar,
Zeybeğin bastığı yeşilli bağlar,
Rüzgârla sarsılır dumanlı dağlar,
Mertliğin meşalesini o yakar.

​Çizmeler vurulur tozlu bu yola,
Heybesi omuzda el verir kola,
Naralar atılır sağdan ve sola,
Yürekten fırtına göklere akar.

​Efeler diz vurur tozlu harmana,
Derman olur her an mazlum kervana,
Eğilmez başları asla fermana,
Zalimin bağrına korkular çakar.

​Yiğitlik okunur bakılan gözden,
Dönülmez verilen kıymetli sözden,
Bükülmez bileği doğan bu özden,
Adalet sancağı dağlara takar.

​Çalınır türküler inleyen sazda,
Destanlar yazılır kışta ve yazda,
Yürekler çarpınır büyük bir hazda,
Gururla gelecek günlere bakar.

​Kul Hasan söz eder coşkulu sesten,
Güç alır milletten derin nefesten,
Vazgeçmez vatandan boş bir hevesten,
Göklere al bayrak sedası takar...

Hasan Belek-Akçay
02.09.2026