1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
42
Okunma
Bir gün bir bilet alacağım,
Son trenin, son vagonuna.
Hiç sormayacağım kimseye ,
O trenin nereye gideceğini;
İçinde kırık dökük umutlarımı biriktirdiğim,
Yıllardır ağır bir valiz gibi
Oraya buraya sürüklediğim yüreğim ile.
Tren durdukça her istasyonda,
O valizin içinde ne kaldıysa eskiden,
Pencereden atacağım tek tek.
Arkamdan koşup gelen,
"Senin mi bunlar?" diye soran olursa,
Umursamaz bir sesle "hayır" diyeceğim.
Hiç saymayacağım kaç istasyon geçtik,
Umurumda da olmayacak nerede duracağı.
Ne zaman bağırırlarsa "Son İstasyon!" diye;
Bakacağım o valize bir şey kalmış mı diye içine,
Eğer boş ise o valiz , işte o zaman ineceğim ,
Benden başka kimsenin kalmadığı ,
Adını bile bilmediğim ,o ıssız son istasyonda ,
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz