Rüzgar " sen " eser Züleyha
Yorulur da kanatlarım, dağının yamacına konarım
Gönlümü şerh eylese Mansur;
Ve dese " destur "
Ben bir sana güler, bir sana ağlarım

Sema " sen " süsler Züleyha
Dökülür kevkeb perçemine
Ve rüyalar kurur gözlerimde
Ateşböceği alır meltemleri
Yolunda bir gülistan düzer

Şehir " sen " susar Züleyha
Kalabalıkta İstanbul gibi iz’lerin
Kimse bulamaz diye kokunu surlara
Yükümü sırlara bıraktım
Sana Fatih’ten bir vuslat yaktım
Sancaktar oldum da gönül kalene
Bilmem kaç ok yarasıyla uzaktan uzağa
sana baktım

Anadolu " sen " sesler Züleyha
Kapısında malazgirt’in bir meczup sakasıydım
Lebine bir damla su bırakmak için
Yusuf’un kuyusunda bir hicran tasıydım
Ve elimin ulaştığı bir sahra boyu
Tepelerinde güneşin fethiyle
Serap olup gel diye
Suya kanadım, sana kanadım
Yaram kanadı
Kan , adı..
Sanadır bunca vuslatım