Kaç bahar gizledin benden kokunu
Kaç şehirde bıraktın ayak izini
Hangi kançık pusu ayırdı bizi
Hangi kirli emelin,kurbanı oldu sevdamız

Söyle bana sevgili, nasıl kandın nasıl inandın
Bu sevda bir gün bitecek yalanına
Nasıl boyun eğdin kirli emellere
Nasıl inandın
Bizi birbirimizden eden, kirli düşlere
Bak yolumuz vuslat
Birimize hasret birimize gurbet çıktı

Ben senin hasretinle yaşarken
Bu koca dünyada
Sen gurbet kuşu oldun bu alemde
Ne yerimiz belli ne şeklimiz
Dağıldı kayboldu belirsiz eşgalimiz

Başkalarının düşlerine kurban ettik kendimizi
Ne gidilecek yolumuz kaldı
Nede sığınacak bir evimiz
Ne yönümüz belli nede menzilimiz

Oysa oysa nasılsa sevmiştik kurak toprakların suya hasreti gibi
Yetim çocukların anne hasretini dindirmesi gibi
İyi gelmiştik birbirimize
Yenildik sevgiliiiii yenildikkkkk kirli düşlere
Kahpe yüzlere takılan çelmelere

Ellerini tutarken çarpan yüreğim yanğın yeri
Gözlerinde bakarken bulduğum derinlik
Şimdi benim boğulduğum kör bir kuyu
Değişmiyor be sevgili insanların huyu,suyu

Fazla beceremiyorum
Süslü kelimelerle sana seslenmeyi
Doğmamış çoçuklar
Anne,baba oldu bizden sonra

Ben hala aynı bıraktığın yerde
Hala aynı kokuyu kullanıyorum
Aynı çorba’cıya aynı pide’ciye gidiyor
Aynı masa aynı sandalyede oturuyorum

En sevdiğim şehir seninle yaşadığım şehir
Yokluğuna katlanamıyor
Görüp sarılamıyorum
İkimizin de bildiğini sana haykıramıyorum
Seni seviyorum diyemiyorum
Dedim ya sevgili süslü kelimeleri beceremiyorum
Bir beni bilirim
Birde senin için çarpan yüreğimi