1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
25
Okunma
Bir yol vardı upuzun, sonra sana rastladım,
Dikenli yollarımdan sanki bahara ulaştım.
Seni tanıdım, seni anladım o uzun yolda,
Zaman ilerledikçe, sımsıkı tutundum sana.
Düştüm, bir baktım sen varsın karşımda,
Sen ağladın, ben koştum çıplak ayaklarımla.
Sonra ne mi oldu? Sarıldık upuzunca...
Mesafeler girdi araya, yine de o yol birleştirdi bizi,
Gördüm; isteyenin istediğine gidebildiğini.
Senin canın yanınca, benim de yanıyordu,
Kardeşime bu kadar üzülmemiştim oysa.
Çoktan dost olmuşuz meğer seninle,
O uzun yolları birlikte yürüye yürüye...
Canımdan öte bir yere koydum seni de,
Kimse üzmesin diye dostumu;
Sakladım, sakındım her şeyden.
Sen bana güvendin bir dağ misali,
İkimiz de anladık ki sonunda:
Akraba yabancıymış, sen en yakınım....
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz