Ben olmazsam,
Öksüz kalır yüreğin,
Koyu bir sessizliğe gömülür,
Salondaki beyaz masa.
Üzerinde,
Boynu bükük kalır,
Sayfalarına,
Mor bir yalnızlık sinmiş,
Hüzün kokulu kitaplar…

Paylaşmaz yalnızlıklarını,
Öksüz ruhlu kitaplar.
Bir ömür susar,
Sessiz dilde konuşan,
Dudakları…

Kim dokunur onların ruhuna?
Kim usulcana çevirir?
Eskimiş sayfalar içindeki,
Sarışın hüzünlerini…
Kim ışık tutar karanlığına?
Kim sadık bir yoldaş olur?
Yarım asırlık düşlerine…

Kim dokunur ruhuna?
Kim okşar sevgiyle?
Çünkü kitaplar,
En sadık yoldaşıdır kalbinin…
Çünkü kitaplar,
Karanlıkta yol gösteren,
Sessiz bir kandil gibi,
Aydınlatır ruhunun köşelerini…
Çünkü kitaplar,
Can içre candır,
Rehberdir,önderdir, şifadır…

Ben olmazsam,
Susar kalemler lal olur.
Küser defterler zamana,
Mürekkep bile,
Akmak istemez,
Parmak uçlarından,
Bembeyaz kağıtlara…
Okumak,
Ruhun yolculuğudur.
Sayfa sayfa,
Satır satır yazmak…
Duygularda buluşturur satırları,
Yazmak,
İnsan ruhunun,
Kendi yarasını,
Kendi iç sesiyle sarmasıdır…


Ben olmazsam,
Cam şişelerde birikmez,
Kekik kokuları,
Ihlamurun buğusu değmez,
Akşam çaylarına…
Naneler, ada çayları, kuşburnular
Boynunu büker,
Sessizce ve kimsesizce
Mor akşamların koynunda
Hüznün kuytusuna sokulur..

Ben olmazsan,
Çayına renk vermez çiçekler,
Bozulur ağzının tadı…

Ben olmazsam,
Balkonumda açmaz çiçekler,
Küser mevsime nergisler,
Uyanmaz kırmızı zambaklar,
Saklar kokusunu sümbüller,
Pembe zıpçıktılar bile,
Bir çocuğun neşesi gibi,
Erir, yiter, kaybolur gider,
Zaman içinde….
Kokmaz burcu burcu Melisalar,
Eylül akşamlarının,
Karanlığında….

Eylül akşamları,
Eksilir biraz…
Rüzgâr bile,
Daha yalnız eser perdelerine,
Oynamaz saçlarınla…
Dokunmaz yanağına,
Sıcak bir öpücüğü ile…

Ben olmazsam,
Sana bakar dört duvar,
Kimsesiz gözlerle…
Sarışın bir yalnızlık,
Tutar o minicik ellerini,
Tavan çöker üzerine gecelerinin…
Acı bir hava tabakası,
Sarmalar seni…
Soğuk ve buz gibi
O taş döşemeler,
Üşütür ayaklarını…

Ve sen,
Kahverengi gözlerimde saklı,
O sevgi dolu,
Bahar ışığını,
Bir daha,
Hiçbir yüzde bulamazsın…
Mahrum kalırsın,
Seni aşk ile saran,
Mavimtrak bakışlardan….

Ben olmazsan,
Kim ısıtır seni?
Kuş yuvası minik ellerini…
Bir dua sıcaklığıyla,
Kim dokunur?
Sıcacık yüreciğine…
Sevgiyle, sabırla, merhametle…
Üşür ellerin,
Buz tutar kalbin…

Ben olmazsam,
Üşür içindeki,
Öksüz ruhlu çocuk….
Kalbin,
Kara kışta kalmış,
Issız bir ev gibi,
Sessizleşir…
Kim özler?
Yataginda unuttuğun kokunu…
Kim sevgiyle dokunur?
Yastıkta bıraktığın,
O incecik saç teline…

Huzur tutmaz ellerini,
Uzaklaşır senden.
Mutluluk çeker gider,
Ardına bile bakmadan,
Terk eder seni…
Kaçar, uzak durur semtinden,
Köşe bucak demeden.
Gölgemi arar olursun,
Değişir dostlarının,
Senin üzerindeki bakışları…
Amaçlar değişir sana karşı,
Sırtını dayayacak,
Duvar bulamazsın…
Düşer maskeleri dostlarının,
Sırıtır gerçekler,
Tüm acımasızlığıyla,
Gülücükler,
Donar yüzünde,
Buz tutar,
Yüzünün deltaları…

Ben olmazsam,
Aşk da olmaz…
Aşk barınmaz sende,
Sen yalnızca,
Nefes alan
Bir bedene dönüşürsün.
Ruhu eksik,
Işığın sönmüş,
Karanlığa gömülmüş,
Bir gölgeye…

Geceni aydınlatan,
Işığınım ben senin.
Ruhunda yankılanan,
En ince,
Melodisiyim kalbinin…
Işıl Işıl, parıltılı…
Dünyaya,
Söylemeye korktuğun,
O derin sevdayım ben…

Ben olmazsam,
Bir yanın,
Hep yarım kalır…
Tamamlayamazsın…
O yarımla,
Hiçbir şeyi,
Tam anlayamazsın….





10 Mayıs 2026
19.12
Bereketler/DENİZLİ