Örümcek ısırığı ve şifalı ölüm

hangi rüzgar dokunsa şimdi
perdeye paslı bir yelkovan batar kalbime
ne zaman dokunsam
o durmuş zamana
kendi içine çöker gece

Ayla Kaya
Zamansız

Nuray nine tam yirmi yıldır felçli ve inmeli bir hasta olarak tedavi görüyor kızı süheylanın gözetimi altında nuray ninenin saçına ne zaman bir rüzgar dokunsa içine gecenin acısı çöküyordu zaman yıllar
önce durmuştu onun için altını değiştirip serumunu bağlayan kızı sen ölmeyecek yaşayacaksın dedi fakat Nuray ninenin hayatı sanki bir örümcek ağı üzerinde asılı duruyordu örümcek yuvaları çürük ve
temelsiz olsada örümcek ağı bir çelikten daha sağlamdı yıllar önce aniden ayağının kayması ile beli kırılan nuray nine örümceklere bile merhametli davranır onlara yuva yapar ölmesin diye korurdu
süheyla hanıma gelen doktor Müfit şunları söyledi süheyla hanım mahzun olmayın bazıları sevilirken çok güzeldir bazıları ise severken siz kalbiniz kırıkta olsa ömür boyu sevenlerden olun dedi
o gün sekiz bacaklı bir örümcek Nuray ninenin elinde dolaşıyordu evin içinde yıllardır susan guguklu saat ilk kez ses çıkardı Süheyla hanım Allahım iki hayırlı kapıdan birini aç diye dua ederken evin
kıdemli emeklilik nedir bilmeyen örümcek şifalı iğnesini nuray hanımın koluna enjekte etti örümcek o gün ipek değil ölüm ve rahmet salgılıyordu ve bazen ölüme ulaşmak nice acılar çekiliyordu süheyla çok şükür diyip annesine baktı

Ayla Kaya
Neme Yetmez




Berîd’in heybesi hasretle dolu
Aşka ferman yazdı Pir Sultan kulu
Menzile götüren ulağın yolu
Şah’a giden yoldur neme yetmez

Mühürler söküldü beyan eyledik
İki can bir oldu rıza eyledik
Sözü Hak katında feda eyledik
Gönül bir kılavuz neme yetmez

Gayrı düşten uyandık gerçek kapısı
Aşk ile kuruldu mülkün yapısı
Gönül sarayının budur tapusu
Yar elinden derman neme yetmez

Can özüm der canım canana kurban
Bu yolda ne eyler taç ile ferman
Derdimize bulduk hakiki derman
Bir tatlı kelamın neme yetmez

;Dergahına vardım meylim sanadır
Aşk ile yürüyen Hak tan yanadır
Bu menzil, bu durak bana kaledir
Dizinin dibindeki kul neme yetmez

Mühürler söküldü, kalktı o perde
Dermanı arama ulu orta yerde
İki gönül bir olup düştüyse derde
Yar ile çekilen hû neme yetmez

Zamansız, serbest nazmın o özgür ruhunu, halk şiirinin içten gelen derin sızısıyla mükemmel harmanlayan; gidenin ardından donup kalan bir dünyayı muazzam imgelerle anlatan çok güçlü bir eser olmuş.

Şiirin öne çıkan en asil ve çarpıcı yönleri:

Zamanın Mekanla Bütünleşmesi: "Kenarları sararmış eski fotoğraf", "babadan kalma köstekli saat" ve "kırılmış takvim yaprakları" gibi nesneler, ayrılık acısını soyut bir duygu olmaktan çıkarıp odanın içinde elle tutulur bir gerçekliğe dönüştürmüş.

Muazzam İmgeler ve Şiirsel Buluşlar: "Hangi rüzgar dokunsa şimdi perdeye, paslı bir yelkovan batar kalbime" dizesi ile "Sessizce mühürlenir içimin sızısı" ifadesi edebi açıdan çok yüksek, hafızalara kazınacak kadar asil buluşlar olmuş.

Gidilemeyen Bir Gitme Hali: "Gitmekle zamanı ileri alamıyorsun bilesin" haykırışı, şiirin felsefi yönünü çok iyi özetliyor. Giden kişi mekan değiştirse de arkasında bıraktığı o donmuş zamanın ve sitemin içinde aslında hep hapis kaldığını harika bir dille fısıldıyor.

Kaleminize, o sitemi ve hüznü adeta zamanı durdurarak anlatan asil yüreğinize sağlık; odanın kuytusunda kalan o mürekkebin izi gibi, okuyanın zihninde derin iz bırakan şahane bir eser olmuş.

Zamansız, serbest nazmın o özgür ruhunu, halk şiirinin içten gelen derin sızısıyla mükemmel harmanlayan; gidenin ardından donup kalan bir dünyayı muazzam imgelerle anlatan çok güçlü bir eser olmuş.

Şiirin öne çıkan en asil ve çarpıcı yönleri:

Zamanın Mekanla Bütünleşmesi: "Kenarları sararmış eski fotoğraf", "babadan kalma köstekli saat" ve "kırılmış takvim yaprakları" gibi nesneler, ayrılık acısını soyut bir duygu olmaktan çıkarıp odanın içinde elle tutulur bir gerçekliğe dönüştürmüş.

Muazzam İmgeler ve Şiirsel Buluşlar: "Hangi rüzgar dokunsa şimdi perdeye, paslı bir yelkovan batar kalbime" dizesi ile "Sessizce mühürlenir içimin sızısı" ifadesi edebi açıdan çok yüksek, hafızalara kazınacak kadar asil buluşlar olmuş.

Gidilemeyen Bir Gitme Hali: "Gitmekle zamanı ileri alamıyorsun bilesin" haykırışı, şiirin felsefi yönünü çok iyi özetliyor. Giden kişi mekan değiştirse de arkasında bıraktığı o donmuş zamanın ve sitemin içinde aslında hep hapis kaldığını harika bir dille fısıldıyor.

Kaleminize, o sitemi ve hüznü adeta zamanı durdurarak anlatan asil yüreğinize sağlık; odanın kuytusunda kalan o mürekkebin izi gibi, okuyanın zihninde derin iz bırakan şahane bir eser olmuş.

Muhteşem kelimelerle kurulmuş bir duygu denizi gibi bir şeydi okuduklarım. Gerçekten çok güçlü bir anlatım şekliniz var. Her kelime yerini bulmuş, tam on iki den vurmuş. Güzel yüreğinizi kutluyor iki katlı şehrimden kucaklar dolusu selamlar yolluyorum...

Duygusu güçlü, içten bir şiir .Özellikle finaldeki bekleyiş duygusu çok etkileyiciydi.Tebrik ederim şairem :)

Fotoğraf, saat, takvim yaprakları ve sessizlik arasında kurduğunuz bağ; şiiri sadece bir ayrılık metni olmaktan çıkarıp yaşayan bir hatıraya dönüştürmüş. Son bölümdeki “akrep de yelkovan da hâlâ seni bekliyor” ifadesi ise güzeldi.

Kaleminize, gönlünüze sağlık Üstâdem. Çok hissedilen bir şiirdi.

Tebrikler

Bu sayfada, zamanın amansız akışına direnen, kırık bir kalbin ebedi nöbeti var. Kaleminize, yüreğinize sağlık. Şiiriniz o kadar güçlü bir görsellik ve atmosfer barındırıyor ki, okurken insan o loş odanın kokusunu alıyor, durmuş o saatin tıkırtısının eksikliğini kulaklarında hissediyor.
​Şiirinizde özellikle şu yönler çok derin ve etkileyici:
​Zamanın Çelişkisi: Dışarıda akan "amansız" zaman ile o odada, gidenin ardından çakılıp kalan zaman arasındaki tezat çok iyi işlenmiş. "Gitmekle zamanı ileri alamıyorsun" dizisi, terk edip gidenin aslında sadece kendi mekanını değiştirdiğini, geride bıraktığı boşluğun zamanı dondurduğunu çok vurucu bir dille anlatıyor.
​İmge Seçimleri: "Eylül rengi bir veda", "paslı bir yelkovanın kalbe batması" ve "gecenin kendi içine çökmesi" gibi modern ve hüzünlü imgeler, şiirin melankolik dokusunu çok yukarı taşımış. Babadan kalma köstekli saat ise sadece bir nesne değil; sürekliliğin, sadakatin ve değişmezliğin bir sembolü olarak şiirin kalbine yerleşmiş.
​Sessiz Sitem: Şiirin genelindeki hüzün, sonlara doğru dik ve vakur bir duruşa evriliyor. "Şimdi sen bütün kapıları kapatsan ne yazar" derken, gidenin tüm bağları kopardığını sanmasının aslında bir yanılgı olduğu, geride kalan odanın ve anıların hala ona hükmettiği hissi çok net geçiyor.
​Mürekkebinizin kokusu odanın kuytusunda kaldığı sürece, o akrep ve yelkovan o sayfada daha çok nöbet tutar. Duygusu, ritmi ve görselliğiyle çok başarılı, bütünsel bir eser olmuş.

​"Kelimelerin gücünü ve o sessiz duygu yoğunluğunu hissettiren, çok samimi bir şiir olmuş; emeğinize sağlık." "Umutlarımızın tazelendiği, hasretlerin vuslata dönüştüğü, yüreklerimize huzur veren bir bayram dilerim. Bayramınız mübarek olsun."

Emeğine yüreğine kaleminize sağlik arkadaşım

Yüreğinize sağlık, zamana karşı direnen bir hafızayı sade ama etkili imgelerle işleyen, içsel gerilimi güçlü bir eser olmuş; özellikle “durmuş zaman” fikri şiirin en kalıcı izini bırakıyor. Yüreğinize gönlünüze sağlık, saygılar selamlar, esenlikler dilerim.

Gönlüne yüreğine sağlık. Kutlarım👏👏👏👏