1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
28
Okunma
Toprak
Merhaba hayat,
Merhaba toprak…
Nasıl bu kadar umursamaz oluyorsun?
Senden yaratıldık diye
Kime kızıyorsun?
Yeryüzünde her gün acı,
Her gün feryat…
Hiç mi üzülmüyorsun?
Nasıl da çatırdamıyor
Yeryüzünü saran bedenin…
Biliyorum, sonunda
Sarmalayacaksın bedenimi.
Ne olur, dar kabrinde
Bedenime iyi davran.
Yeryüzünde
Seni incitmeden dolaştım.
Sana gelirken
Sen de incitme bedenimi.
Ne ayazına laf ettim,
Ne sıcağından şikâyetçi oldum.
Bir yâr gibi içtim
Bana ayırdığın sudan.
Tenimi okşayan rüzgârında
Seni yaşadım.
Oysa seninle sırdaş da olabilirdim;
Kimseye diyemediklerimi
Sana fısıldardım.
Ey toprak,
Sadık yârim, kara toprağım…
Bedenim sana emanet edilmeden
Sen bedenime merhamet et.
Biliyorum,
Sonum sanadır.
Eyyüp Balta
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz