Korkuyorum
Korkuyorum yalnız kalmaktan,
Karanlıkta tek başıma susmaktan.
Uykularım kaçar; sabahı zor ederim.
Şehrin kirli sarı ışıkları
Vurur pencereme gecenin içinden.
Parmak uçlarım tutuşur yalnızken,
Beynimde kelimeler pusu kurmuş.
Beyaz kâğıtlarda
Parmak izlerim durur.
Sol yanımda
Adını koyamadığım duygular var;
Aşk mı, eza mı, bilemem.
İçimde biriken garip sızılar
Geceyle birlikte büyür.
Kendi kendime konuştuğuma bakma sen,
Halden hale düştü duygularım.
Ermeden erenlere vaaz veririm bazen,
Sonra susarım kendi içimde.
Korkuyorum beyaz kâğıtlardan;
Her gece parmaklarımı zorlayan
Serseri kelimelerden.
Bu aralar uğrama gönül kapıma,
İçimde sağanak sağanak yağar kelimeler.
Kaç cinayet işlendi
Noktalama işaretlerinde…
Üstüme başıma barut kokusu sinmiş,
Kavuşamayan sevda sözlerinde
Eşkalim çizili durur.
Eyyüp Balta