Özlüyorum seni. Sen yokken bir sinek gibiyim; kan emici, zararlı ve amaçsız. Özür dilerim Allah’ım, ben sadece aşk üzerine yaratılmışım. İbadetim bir kadının gözlerinde saklı. Artık beni cehenneminde bol bol yakarsın...
Ah o gözler, o gözler...
Kaç defa yaktı beni, alışığım.
Tanrı’nın cehennemi daha acılıdır tabii,
Ama orada başım dik yanarım!
Siz gidin! Gidin siz savaş perileri. Amacı olanlar, ne kadar şanslısınız! Mücadele edin siz. Tarihten de özür dilerim; ben bir şey yapmayanlardanım. Oturup, bir kadın uğruna kendini bitirenlerdenim.
Ey sevgili, görmez misin halimi?
Görüyor ve bir şey yapmıyor musun?
Neden, sen iblis misin?
Çünkü iblis bile bazen el uzatıyor...
O acır halime, sen sadece izlersin.
Kalktım sabah, yoksun. Sağıma baktım, yoksun. Soluma baktım, yoksun. Neredesin ya? Aradım, yoksun. Soramadım kimseye, utandım... Öldün mü acaba? "Yokoğluyok" olmuşsun. Ben de "aşıkoğluaşk"lardanım; yokluğuna bile aşığım. Yok olmuşsun, hâlen arıyorum seni.
Yok kal, yok... Umarım yoksundur. Umarım kaybolup başka gemilere binmemişsindir. Umarım başkalarına "Seni seviyorum," dememişsindir. İşte o zaman ben yok olurum. Hem de gerçekten yok olurum; Tanrı bile bulamaz beni! Tanrı bile acır halime, diriltmez beni; Şeytan acır halime, gelir yanıma dertleşir benimle!
Lütfen sevgilim, başkasının umudu olma. Lütfen sevgilim, başkasının malı olma. Sadece benim helalim ol, sadece bana ait... Sen yokoğluyoklardansın, ben de aşıkoğluaşıklardanım. Yokluğuna bile aşığım...
Anne ölür, yetim kalır insan,
Baba ölür, öksüz kalır insan,
Kendisi ölür, mefta olur insan;
Ben sensizim sevgilim, ben neyim?