Bu ne dünya taşkalasi
Bu ne meşguliyet çaresizliği
İçimizde birikmiyor insanlık
Adanmışlık çorbası konuyor önümüze
Daldırinca kaşığı acı cikiyor soğan
Sözler kılıçtan keskin
Soyleyemedigin kemik var boğazında
Biraz açsan ağzını yirtiliyor nefesin
Uzaklaşıyorsun adım adım adam saydiklarindan
Yaralarını gösterme bana
Ben muhurledim görünmeyen acilarima

Bu neyin savaşı
Yarını olmayan bir dünyanın
Sabırsız neşesi
Hem neşeyle dolan yok etrafımda
Dünya kimseyi mutlu etmiyor
Belli buranın sahibi var
İstemiyor başkasıni kendi yurdunda
İnsanı Kamil olmanı istiyor
Seninle bu yüzden oynayıp duruyor
Hala anlamadın mı

Yoksa şehirler sana bagiracakti
Sular cekilecekti üzerimize
Dağlar yıkılacak denizler kaynayacakti
Kaçacaktik kendimizden
Boynumuza dolandı nefis belası
Şeytani yanına alarak
Hata mı ettik sanki yaratilinca
Kusur bizde mi yani
Yazıklar olsun niyetimize

Sular çağırıyor günleri
Nefes akıyor caglayanlardan
Nafile ne yapsak faydasız
Dünya dönüyor son süratle
Belli bir menzile varılacak
Bir hesap kesilecek
Birileri yanarken birileri sevinecek
Hangi haberin sevinciyle yaşıyoruz acaba dünyayı

Sular çekilmeden bir kıyıdan tutup Denizi
İçindeki mavi yazıları çoğaltmak inadiyla
Yarının kırmızı güllerini dikmek bir anda
Tıpkı uyanacakmisiz yarın mahşere
Tıpkı hesabımız görülecek cabukca
Tıpkı biletimis kesilecek uçacağız sevginin kanadına
Daldırıp kıyıya kağıttan gemileri çocuk sevinciyle uçurtmalar ucurarak

Ne var kardeşim
Bu neyin taşkalasi
Bu ne beter yazıdır yazdınız başımıza
Nefes vermiyor dünya sevinciniz
Dokunmasın keyfinize kimse sizin
Yatin uyuyun sarayınizda
Bana karışmayın yeter artık
Dünyanız sizin olsun malınizda
Saat kaç olmuş zamanın halen ariyorsunuz beni
Yetmedi mi

Sizin güzel rüyalarınız olsun
Ama benden uzak olsun
Ne olur