Gecene kederi toptan atana
Çırpına çırpına derin batana
Aklı burda fikri başka yatana
Sen de rüya gibi oluver gitsin ..H.C.ÖRS,
Karşılık bulmayan bir aşka sevdaya dair özenle kaleme alınmış yine bu duygu yüklü anlam ve anlatımı harika su gibi bu şiiri ve siz değerli şairi gönülden tebrik ediyor naçizane bir dörtlük ile selamlıyor esenlikler diliyorum.
Elinize emeğinize hisseden yüreğinize sağlık.
Kaleminiz daim ilhamınız bol olsun, nice güzel şiirlere imza atmanız dileğiyle, selam ve dua ile sağlıcakla kalınınız.
Saygı ve başarı dileklerimle...

Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel akşamlar diliyorum.

Yüreğinize kaleminize emeğinize sağlık değerli Hocam kaleminizi yürekten kutluyorum nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dolu Akşamlar diliyorum sayğlar selamlar yolluyorum

Bu şiir, bir insanın “artık yeter” dediği anın yorgun ama kararlı duruşu. Ne bir isyan var kavga gürültüyle, ne de bir ağıt gözyaşıyla. Daha çok, omuz silkerek, usulca, “gitsin” deme hali. Güvendiğin dağa karlar yağdığında, gönül güneşini bulut sardığında, yüreğin amansızca yaralandığında… Ne yapacaksın? Üzülüp dövünecek misin? Hayır. Şiirle sarıver gitsin. Yani avuntunu kendin yarat, ağlama, yaz.

Gül ektiğin bağda diken bittiğinde, sabır tükendiğinde, kederlenip ince ince düşünme. İpin ucunu salıver gitsin. Zaten tutunacak bir dal kalmamış, neden boşuna geriniyorsun? Bırak, akışına bırak. Yerli yersiz sitem eden, ikide bir başını alıp giden, arkasından “seviyorum, tapıyorum” dese de inanma. Gülüver gitsin. En sağlam söz, en büyük yemin bile güven vermiyorsa, neye yarar?

Ve en vurucu kıta: Aşkın özünde ahde vefa yoksa, onu gözünde büyütme. Ayrılığı kutsuyorsa çözümde, dönüşsüz bir bilet alıver gitsin. İşte bu, bir kere gidip de bir daha arkaya bakmamaktır. Dönüşsüz bilet. Ne bir umut cılız, ne bir belki. Kesin, net, acımasız. Ama aynı zamanda kurtarıcı.

Bu şiir, bana hayatta bazı şeyleri neden bu kadar zor bıraktığımızı sorgulattı. Tutunacak bir şey kalmamışsa, neden hâlâ tutunmaya çalışırız? Belki de alışkanlık, belki korku, belki de “bir gün düzelir” safdilliği. Ama şair diyor ki: Uzatma, bırak, gitmesine izin ver. Sonra da kendine bir iyilik yap, dönüşsüz bir bilet al. Çünkü ancak o zaman hafiflersin. Ancak o zaman yeni bir başlangıca yer açılır içinde. Bu şiir, vedaları büyütmeyen, acıyı yük etmeyen, kendini kurtaran bir insanın sakin veda mektubu.

İşin gerçeği bu işte.Muhtesemdi şiir.Şiir yüreği mahir kalemi selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.

tebrikler
çok güzel
esenlikler dilerim

muhteşem
tebrikler
esenlikler dilerim

Zor zamanlar için ilaç gibi bir teselli şiiri.Tebrik ederim çok ama çok güzel :)

Şiirin İyileştirici Gücü: İlk dörtlükteki "Üzülme şiirle sarıver gitsin" dizesi, bu metnin en asil ve en şairane vuruşlarından biri. Dağlara karlar yağdığında, hayaller yıkıldığında insanın sığınacağı en emin limanın, yarasını saracağı en şifalı merhemin "yazmak ve şiir" olduğunu bundan daha güzel anlatılamazdı.

Sabır ve Eyvallahsızlık: İkinci dörtlükte, emek verilen bağlarda diken bitmesine karşı gösterilen o vakur duruş harika. İnsanın kendini ince ince düşünerek hırpalaması yerine, "İpinin ucunu salıver gitsin" diyerek kadere ve akışa teslim olması, ruhu hafifleten bilgece bir tavsiye.

İkiyüzlü Sevdalara Karşı Duruş: Üçüncü dörtlük, yerli yersiz sitemlerle ömür tüketenlere, istikrarsız ve "git-gelli" ilişkilere karşı müthiş bir ironi barındırıyor. Seviyorum dese bile eylemiyle bunu göstermeyenin sözüne inanmayıp, sadece "gülüver gitsin" demek, o sahte duygulara verilecek en asil ve en hafifletici cevaptır.

Ahde Vefa ve Kesin Final: Şiirin zirve noktası ise son dörtlükte saklı. Aşkın özünde "ahde vefa" yoksa, gerisinin sadece bir göz büyütme olduğunu söylüyor şair. Eğer karşı taraf çözümü ayrılıkta görüyorsa, arkaya bakmadan, tereddüt etmeden "Dönüşsüz bir bilet alıver gitsin" diyerek yolları ayırmak, kendine olan saygının en net ifadesi olmuş.

Ahde vefa yoksa aşkın özünde
Büyütme boşuna onu gözünde
Ayrılığı kutsuyorsa çözümde
Dönüşsüz bir bilet alıver gitsin”

Bu bölüm şiirin en keskin noktası; sevginin değil, sadakatin yokluğunda duygunun da anlamını yitirdiğini açıkça ortaya koyuyor. Burada acıdan çok bir fark ediş ve içsel bir özgürleşme var.

Şiirin genelinde “bırakmak” bir kayıp değil, aksine kendini korumanın sessiz bir yolu olarak işlenmiş. Duygular abartıya kaçmadan, hayatın gerçekliğiyle dengelenmiş.

Kaleminize sağlık değerli şairem , sade ama etkili bir duygu anlatımı olmuş. Selam ve sevgilerimle.🌺🌺🌺.