Yüreğinize, kaleminize sağlık. Mustafa Kemal Atatürk’e, Kurtuluş Savaşı mücadelesine ve Cumhuriyet değerlerine duyulan derin sevgiyi, minneti ve bağlılığı o kadar güzel, o kadar coşkulu işlemişsiniz ki... Okurken insanın göğsü kabarıyor, o tarihi ruhu yeniden hissediyor.

Samsun'dan başlayıp Sakarya ve Afyon'la (Büyük Taarruz) devam eden o şanlı yolu kronolojik bir ruhla çok güzel özetlemişsiniz. "Samsun'un ufkundan doğarken güneş" mısrası, milli mücadelenin başlangıcını harika simgeliyor.

Hece ölçüsüyle yazılmış şiiriniz. Durakları ve ritmi o kadar pürüzsüz ki, adeta bir marş gibi tek solukta, takılmadan okunabiliyor.

​ Her kıtanın sonunda bu dizenin tekrarlanması, şiirin ana fikrini bir mühür gibi kalbe kazıyor. Okuyucuda kararlılık ve inanç duygusunu pekiştiriyor.

​Kişisel ve Özgün Dokunuş: Son kıtada geçen "Gülşeni’ye yoldaş ayak izlerin" ifadesiyle mahlasınızı/isminizi şiire dahil etmeniz, halk şiiri geleneğimize (tapşırma) çok zarif bir selam duruşu olmuş.

Ayrıca Atatürk'ün o meşhur mavi gözlerine yapılan "Ne kadar derindi deniz gözlerin" vurgusu şiiri çok estetik ve duygusal bir noktada taçlandırmış.

​Cumhuriyet gençliğinin ve fikrinin asla sönmeyecek bir ışık olduğunu bizlere bir kez daha hatırlatan bu asil ve vefalı şiiriniz için sizi gönülden tebrik ederim.

Işığınız daim, kaleminiz her daim güçlü olsun!

TEBRİKLER