Övmek için peri, ece*yi bilmem
Öyle tumturaklı tümceyi bilmem
Teşbih ne, kafiye, heceyi bilmem
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Sözümde lüzumdan fazlası olmaz
Başlayınca biter yarıda kalmaz
Kimsenin bağından ürünü çalmaz
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Kaygıyla yaşarken can telaşında
Huzuru ararken ekmek aşında
Henüz çocuk gibi yolun başında
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Kimsenin suyunda olmadan sazan
Ne nefret tanıyan ne birlik bozan
Kendince okuyup kendince yazan
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Elinden gelirse cana can katan
Doğruyu yanlıştan muteber tutan
Haksızlık görünce kaşını çatan
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Ne kibir taşıyan ne yüksek uçan
Kimseye kötü söz etmekten kaçan
Daim kardeşlikten bahisler açan
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Çirkine güzeldir diye kanmayan
Güzeli görünce gözün yummayan
Her dediği söze alkış ummayan
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Çıraktan fazlası değilim henüz
Usta dediğiniz bir uçsuz deniz
Yani diyeceğim şudur, bendeniz
Böylesi bir garip söz işçisiyim


Tutum davranışta haddi aşmayan
Cehaletin peşi sıra koşmayan
Aydınlığa giden yoldan şaşmayan
Böylesi bir garip söz işçisiyim


16.05.2026