0
Yorum
4
Beğeni
2,0
Puan
51
Okunma
Bir zamanlar kendi yolunda düzensiz yürüdüm,
Bir zamanlar aynalardan uzak iki büklüm.
Gamzesi kaybolmuş yüzünde zayıflamaktan,
Ona üzülüyordu epey bir zaman.
Nahoş,
Na hoş,
Na hoşca,
Müstesna bir yerde duruyordu oysa
Tanrım sende biliyorsun herşeyi,
Sende biliyorsun herşeyi tanrım.
Bunca çarpan taplosu,
Bunca akrep ile yelkovan dansı,
Bunca ay tutulması.
Yedi uyuyanlardan söz ediyordu kutsal kitap,
Sonra düğümlere üfleyenlerden,
Havvanın iki oğlundan,zülkarneyden ve fazlaca balta ile İbrahimden.
Ben de bir gece kiraz ağaçlarından habersiz,
Al ile mor arası çok üşüdüm çok büzüştüm.
Guaj boyalar gibi şimdi akıyorum kendimden aşağı,
Aşağı veya alaşağı dan su-i zan.
Gamzesine hastaydım yalanım yok,
Bende üzüldüm,ben de üzüldüm gamzesine.
2.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
