0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
39
Okunma
Kolu sandalyenin arkasında,
Karşımda oturuyor.
İçimden sayıyorum
Kaç yılın arkadaşlığı
Ağzını burkarak konuşuyor.
Ben de bir açık bulmuş aklı sıra.
Dudağındaki alaydan geçer,
Elinde keskin sözler.
Bahçemin çiçeklerini keser, keser.
Verdiği zarara umarsız,
Uzun uzun sıfatına baktım.
Dosluk kitabınının 1001. sayfasındaki
Madde 5’i hatırlattım.
Bu bir;
Kabahatse görmesene,
Günahsa örtsene,
Yanlışsa uyarsana.
Bir kim olduğuma baksana!
Böyle davranmak niye
Savsaklıyor, Olur böyle.
Kitapta adı yazılı sayfayı
Yırtıp verdim eline.
Kitap inceliyor.
Elimden birşey gelmiyor.
Malesef
İnsanlar kendilerini eliyor.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
