1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
75
Okunma
Bir masal nehri akıyor ruhumda
Gün doğusuna salıverdim düşlerimi.
Daha şafağa varmadan,
Ruhumun kuşları hazırlandı uçmaya...
Masal bu ya düştüm bir gül şehrine,
Sokaklara dolunca nefesin ben çiçekleri öptüm.
Buharlandı aşkın cemresi düştü hayat suyuna.
Ebem kuşakları astırdım evcanın penceresine...
Masal denizine düşmüş,
Kanadı kırık bir martıyım.
Beni öptükçe denizin köpüklü dili.
Canevi’mde duvaklandı gelincik.
Fal tutmaya oturdu papatya...
Şah İsmail Ateş
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz