1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
52
Okunma
Sonbahar hep hüzünlü yapraklar.
Gönülleri coşturan akan ulu pınar.
Süslerken etrafı koca gövdeli çınar,
Ey fani insan sana toprak ölüm var.
Ölen ölmüş cenazesi gelmiş yine.
Deli gönlüm kalemini almış eline.
Konuşur çoğu hakim olmaz diline.
Ey fani insan sana toprak ölüm var.
Vefasızın bulunmazki derdine çare.
Bir girdaba boğulmuş akarsın nere.
Olmuşsun deli divane sen bi çare.
Ey fani insan sana toprak ölüm var.
Fehmi.
Ölüm gelince bakmaz gence yaşa.
Yaşarken herşey gelir akılsız başa.
Mecnun gibi kafanı vurursun taşa.
Ey fani insan sana toprak ölüm var.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz