Yine aynı masada, karşımda boşluğun
Sustukça ağırlaşan o eski yorgunluğun
Hangi ara koptuk biz bu aşkın bağından?
Sanki bir yabancıyım, geçtim hayatından

Bu sefer farklı olacak sanmıştım
Senin her yalanına inanmıştım

Bana nasıl sevdiğimi hatırlatıyorsun
Kalbimdeki o yarayı her gün deşiyorsun
Bitmeyen bu özlem, bu sonsuz nefret
Beni nasıl sevdiğin tam bir felaket!
Evet, tam bir felaket!


Sesin hala kulaklarımda bir yankı gibi
Yıktın geçtin kurduğumuz o masum evi
Kendi yazdığın hikayede beni harcadın
Aşkın her halini bir sözle bağladın

Hala bekliyorum, neden bilmiyorum!
Kendi enkazımda seni özlüyorum!
evet, evet, evet!

Bana nasıl sevdiğimi hatırlatıyorsun
Kalbimdeki o yarayı her gün deşiyorsun
Bitmeyen bu özlem, bu sonsuz nefret
Beni nasıl sevdiğin tam bir felaket!

Beni nasıl sevdiğin...
Beni nasıl terk ettiğin...
Artık önemi yok.