0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
98
Okunma
yıkılmış bir aynanın katşısında
bir taşla kırdım onu
tekrar tekrar saf öfkeyle
ama kimsecikler yoktu
bir yansıma bin bir parçada göründü
ama ben yoktum
biz vardı orda
gülen,aglayan,neseli,yalnız,kırgın…
yetmiyordu bana
kırıkları süpürdüm ve çöpe attım
tüm aynaları kaldırdım
ve uyudum...
bin bir gece masalları ile basbasaydım
en derin kabuslarımla yanyana
korku yasanmazsa var olabilir miyim?
bilemiyorum.en büyük düşlerim bile yetersizken.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.