Maç dediler, gönüller sustu,
Bir topun peşinde ömürler koştu.
Hakikat uyurken kalabalık bağırdı,
İnsan kendi sesine bile yabancı kaldı.
Öyle bir illet oldu ki zamanla,
Akıllar uyur oldu alkışlarla.
Âdeta bir afyon gibi sardı beşeri,
Unuttu insan; ruhunu, fikrini, kaderi…
Yazarı:Merakvân-ı İlim