Üstâdem,

Şiirinizin duygusuna, hissiyatına diyecek söz yok. Gönüllere doğrudan dokunuyor. Hele ki duyguyu doğrudan anlatmak yerine hatıralar üzerinden taşımanız, şiire ayrı bir sıcaklık ve samimiyet katmış.

Şayet lütfedip kabul buyurursanız, şahsımca birkaç küçük öneride bulunmak isterim. Maksadım yalnızca kıymetli kaleminize ufak da olsa katkı sunabilmekten ibarettir. Zaten bundan öte başka bir niyet taşımam mümkün değildir.

Önerilerim;
Bazı duygular çok güzel fakat yer yer “tanıdık” kalıplara yaslanıyor. Örneğin “gözlerin dalarsa uzak bir yere” veya “bir tebessüm düşerse yüzüne” gibi ifadeler sık kullanılan duygusal söylemler arasında. Bunların yerine size özgü daha beklenmedik benzetmeler kurmanız şiiri daha kişisel ve unutulmaz yapabilir.

Şiirin en kuvvetli bölümü bence “Bir mendil bırakmıştım gidişine / Gözyaşın değsin diye köşesine” kısmı. Çünkü burada somut bir eşya üzerinden duygu kurulmuş. Bu tür somut imgeleri biraz daha çoğaltırsanız şiir daha sinematik bir derinlik kazanır.

Yer yer anlatım çok düzgün ilerlediği için okur sürpriz kırılma arıyor. Bir iki yerde alışılmış romantik akışı sarsacak özgün bir dize, şiiri akılda kalıcı seviyeye taşıyabilir.

Son bölüm duygusal olarak güzel kapanıyor; ancak finalde tek bir çarpıcı imgeyle bitirmek etkiyi daha uzun süre taşıyabilir. Şu anki kapanış daha çok “duyguyu tamamlama” hissi veriyor; biraz daha iz bırakan bir final şiiri üst seviyeye çıkarabilir.

Genel olarak bakıldığında, duyguyu aktarma konusunda güçlü bir kalem hissediliyor. Özellikle içtenlik ve sahne kurma yeteneği belirgin. Biraz daha özgün imge cesareti ve daha keskin final dokunuşlarıyla çok daha etkileyici şiirler ortaya çıkabilir.

Şiir sevginiz asla solmasın!
Beğenerek okudum, haddime düşmeden bir kaç öneri paylaştım.

Tebrik ederim