Özledin mi sevdiğini, söyle bana,
Gecenin bir yarısı ansızın aklına düştü mü?
Bir şarkıda, bir sokakta, bir rüzgârda
Onun adı kalbine usulca değdi mi?

Özledin mi güzel yüzünü,
Gözlerini kapatınca hâlâ orada mı?
Gülüşü düşer mi hâlâ dudaklarına,
Yoksa zaman alıp götürdü mü hatıraları?

Ben özledim… hem de her gece,
Adını yıldızlara yazacak kadar.
Bir sen varsın içimde büyüyen,
Bir de sensizliğin, ağır ağır.

Ellerini özledim en çok,
Tutamasam da hissettiğim o sıcaklığı.
Bir de gözlerini… içine baktıkça
Kaybolduğum o derin yalnızlığı.

Söyle, sen de benim gibi misin?
Bir fotoğrafa bakıp dalıyor musun?
Kalbin hâlâ onunla atarken
Yokmuş gibi davranabiliyor musun?

Ben beceremedim…
Ne unutmayı, ne de vazgeçmeyi.
Çünkü bazı aşklar vardır,
Bitse bile bırakmaz insanı,
Gecenin içinde sessizce yaşatır kendini.

Özledin mi sevdiğini?
Ben hâlâ ilk günkü gibi…
Aynı acıyla, aynı umutla,
Seni sevdiğim gibi.