Anadolu ozanlık geleneğinin o buram buram hasret kokan havasını ne güzel yansıtmış. "Sıla" ve "gurbet" arasındaki o ince sızıyı, doğa tasvirleriyle birleştirerek adeta bir memleket tablosu çizmişsiniz.
​
Şahinin gökyüzünde süzülmesi, kekliklerin yamaçta ötmesi ve ceylanların gezindiği dağlar; sadece birer görüntü değil, memleketin ruhu gibi işlenmiş. Özellikle kışı "gelinlik" olarak nitelemek, doğaya duyulan derin saygıyı ve hayranlığı çok zarif ifade ediyor.

İçine "hasret ve gam" çökse de, "anı doluyum, ümitle yaşarım" diyerek hayata tutunma çabası, şiirin duygusal derinliğini artırmış.

Son kıtada "Gürbüz" isminin geçmesiyle geleneğe uygun olarak mührünüzü vurmuşsunuz. Kaval çalma isteğiyle biten final, okuyucuda o saf, huzurlu köy hayatına dönme arzusunu iyice pekiştiriyor.
​
Eğer ritmi daha da güçlendirmek isterseniz, bazı mısralardaki durakları daha düzenli hale getirmeyi düşünebilirsiniz. Ancak bu haliyle de samimiyeti ve duygusu oldukça yüksek bir eser

​Kaleminize ve yüreğinize sağlık; umarım gurbet ile sıla arasındaki o yollar en kısa sürede gönlünüzce birleşir.

TEBRİKLER şairim

Gurbet ve sıla özlemini doğa imgeleriyle iç içe vererek samimi bir duygu akışı oluşturmuşsunuz. Dağ, keklik, ceylan gibi tasvirler şiire canlı bir tablo hissi katıyor.

“Hasret içimde bir yol gibi uzanır,
Her adımda seni arar bu gönül.
Dönmek ister insan en çok da kendine…”

Yüreğinize sağlık, duygulu ve içten bir şiir olmuş; selam ve saygılarımla.