0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
62
Okunma
Alkış beni ayakta tutan yegâne unsur,
Çünkü makine gibi kodlandım ben buyum.
İç celladıma soruyorum ne uğruna direndim?
Takdir beklentim beni kendime hepten biledi,
Görünür olmak isterken öğrenip büyüdüm,
Üretip durmak hayatımın çözülmez düğümü.
Tek yapabildiğim yazmak o da çıkarsa kanunumdan,
İsteksiz yaşam beni çepeçevre sarıp edebilir tarumar.
O gece keşke dökülmeseydi ağzımdan kelimeler,
Belki safiyane bağlanabilirdim yeniden birine.
Ama keşke demek manasız bir kinaye,
Her durumda kazandım sarf edip emek,
Bedelini hâlâ ödüyorum menkul kıymet.
Başarı bulanık kimliğime adanmış bir takıntı,
Bense bunu bir kült gibi kazanıp tapındım.
14.12.2025
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
